دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences

تاریخچه گروه

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۱ | 
خواستگاه رشته طب اورژانس به عنوان یک تخصص مستقل از کشور ایالات متحده میباشد. در ایالات متحده در فاصله زمانی سالهای 1960 الی 1970، تعداد پزشکان متخصص به نسبت پزشکان عمومی به سرعت افزایش یافت، بیمارستانها مجهزتر، مدرن تر و تخصصی تر گردید و در نتیجه تعداد  بیماران و توقعات درمانی آنها بخصوص در هنگام فوریتهای پزشکی نیز به شدت فزونی یافت. بر خلاف سایر رشته های تخصصی که رشد کشفیات و پیشرفت های علمی موجب به وجود آمدن آنها بود، در همان سالها تنها در پاسخ به تقاضا و نیازهای جامعه بود که  طب اورژانس از اوایل سال های 1961 در زمانی آغاز شد که گروهی از پزشکان در الکساندریا، نخستین گروه را به منظور ارائه خدمات در بخش اورژانس تشکیل دادند و نخستین برنامه 24 ساعته " طب اورژانس" توسط دکتر James Mills و همکارانش بر پا شد. بتدریج بقیه کارکنان بخش اورژانس نیز در طی سال های بعد شکل گرفتند. به زودی پزشکان اورژانس در قالب برنامه ای سالانه و به   منظور مرور برنامه های آموزشی دور  هم جمع می شدند و بدین ترتیب ACEP(American college of Emergency Medicine) ، در سال 1968 شکل گرفت. زمانی که صحبت ها در خصوص گسترش طب اورژانس به عنوان یک تخصص آغاز شد ،ACEP هنوز جوان بود.  اولین قدم در جهت شناساندن این تخصص در سال 1973 در زمانی برداشته شد که پزشکان بخش اورژانس از انجمت پزشکی آمریکا(AMA) تاییدیه ای  به منظور سازماندهی یک بخش موقت را دریافتتخصصی خود مورد پذیرش قرار داد.و این پیش زمینه ای بود برای شروع بخشی از فعالیت های حمایتی آموزشی و بدست آوردن یک موقعیت پابرجا در سال 1976 میلادی. در ضمن به تدریج ACEP  آزمونی را به منظور دادن مدرک به پزشکان اورژانس طراحینمود و آخرین بازنگری ها در زمینه طراحی آزمون بورد صورت گرفت و در سال 1975 به معرض اجرا نهاده شد.بعد ACEPABEM(American Board of Emergency Medicine) و شروع به طرح ریزی اولین بورد تخصصینمودند. هیات بورد تخصص های پزشکی ایالات متحده (ABMS)  در سال 1977 این آزمون را رد نمود چراکه حمایت کافی برای برپایی بورد تخصصی طب اورژانس وجود نداشت. ولی پیشگامان رشته طب اورژانس همچنان بر آن اصرارنمودند و پیش نویسی فراهم نمودند که در آن پیوستن سایر افراد شاخص در رشته های تخصصی ای که به نوعی با رشته   طب اورژانس مقابله داشتند را نیز در هیات بورد طب اورژانس پیشنهاد نمودند. در نهایت در21 سپتامبر سال  1979 مجمع ABMS  وجود  ABEM را تایید نمود و آن را به عضویت پذیرفت و رشته طب اورژانس به عنوان بیست و سومین رشته تخصصی خود مورد پذیرش قرار داد. حدود 5 ماه بعد بیش از 600 نفر از پزشکان برای شرکت در نخستین آزمون سراسری بورد تخصصی نام نویسی نمودند. در حال حاضر در بیش از 35 کشور برنامه ملی تربیت متخصص طب اورژانس موجود است یا در حال راه اندازی است از جمله: ایالات متحد، انگلیس، کانادا، استرالیا، هنگ کنگ، سنگاپور، کره جنوبی، چین، تایوان، مکزیک، آرژانتین، شیلی ،اسپانیا، کرواسی، ترکیه، لهستان، رژیم اشغالگر، هندوستان، جمهوری چک، مجارستان، اسلوونی، ایتالیا، ایسلند، استونی ،  کاستاریکا، رومانی، برزیل، اردن، بلژیک، فیلیپین، سوئد، آفریقای جنوبی، نیکاراگوا، و بلغارستان   .

در کشور عزیزمان ایران نیز در پاسخ به نیاز رو به افزایش  کشور به خدمات اورژانس، مسئولین وقت  بر آن شدند تا   زمینه های تربیت نیروی تخصصی طب اورژانس را طراحی نمایند. مطالعات بسیار زیادی بر روی برنامه های آموزشی مراکز موجود در ایالات متحده به عنوان مادر این رشته تخصصی صورت گرفت و پیش نویسی به عنوان برنامه آموزشی رشته تخصصی طب اورژانس تهیه گردید. در اواخر دهه 70 هجری شمسی دانشگاه علوم پزشکی ایران مسئولیت راه اندازی اینرشته را پذیرفت و در همان سال ها 10 نفر از متخصصین رشته های تخصصی داخلی، بیهوشی و مراقبت های ویژه، اطفالو جراحی عمومی، انتخاب و برای یک دوره تکمیلی به کشور ایالات متحده آمریکا اعزام گردیدند. در بازگشت این افراد در سال 1380 به طور رسمی آموزش  تخصصی این رشته در دانشگاه علوم پزشکی ایران آغاز گردید. در سال 1383 دودانشگاه علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی اقدام به راه اندازی رشته طب اورژانس و پذیرش دستیار تخصصی طب اورژانس نمودند. با گذشت 2 سال دانشگاه علوم پزشکی تبریز نیز اقدام به تشکیل دپارتمان تخصصی طب اورژانس و پذیرش دستیار تخصصی کردند . در حال حاضر در اراک ، بندر عباس ، کرمان ، مشهد و اصفهان نیز پذیرش تخصصی دستیار صورت می گیرد.
 






CAPTCHA
دفعات مشاهده: 644 بار   |   دفعات چاپ: 91 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر